دکتر نازیلا دزنابی در تبریز

دکتر نازیلا دزنابی در تبریز

نوع فعالیت:

دکتر نازیلا دزنابی در تبریز

متخصص و جراح مغز و اعصاب

فلوشیپ جراحی ستون فقرات

پذیرش:

عصرها

تلفن:

۰۴۱-۳۳۳۳۰۸۶۸

آدرس:

آذربایجان شرقی , تبریز , سربالایی ولیعصر , روبروی خیابان نظامی, ساختمان پزشکان صدر , طبقه پنجم

توضیحات بیشتر:

عمل جراحی مغز یکی از تخصصی‌ترین و حساس‌ترین روش‌های درمانی است که به ترمیم و بهبود مشکلات ساختاری مغز پرداخته و می‌تواند تاثیرات چشمگیری بر درمان مشکلات مربوط به مغز و اعصاب بیماران داشته باشد. این عمل اغلب برای درمان تومورها، آسیب‌های مغزی، بیماری‌های عروقی و دیگر ناهنجاری‌ها انجام می‌شود. با توجه به پیچیدگی و ریسک‌های مرتبط با این نوع جراحی، انتخاب جراح متخصص و بیمارستان مناسب از اهمیت بالایی برخوردار است.

چه کسانی به جراحی مغز نیاز دارند؟

جراحی مغز معمولا برای افرادی انجام می‌شود که دچار اختلالات ساختاری، تومور، خونریزی، یا آسیب‌های جدی در بافت مغز هستند و درمان‌های دارویی یا غیر جراحی برایشان مؤثر نبوده است. بیماران مبتلا به تومورهای مغزی (خوش‌خیم یا بدخیم)، آنوریسم‌ها و ناهنجاری‌های عروقی مغز، صرع مقاوم به دارو، ضربه‌های مغزی شدید، یا تجمع مایع در مغز (هیدروسفالی) از جمله گروه‌هایی هستند که ممکن است به جراحی نیاز پیدا کنند.

همچنین افرادی که به‌دلیل بیماری‌های حرکتی مانند پارکینسون یا لرزش‌های غیرقابل کنترل زندگی روزمره‌شان مختل شده است، ممکن است از روش‌هایی مانند تحریک عمقی مغز (DBS) بهره‌مند شوند. تصمیم نهایی برای انجام جراحی پس از بررسی دقیق وضعیت بیمار، نتایج تصویربرداری‌ها و مشاوره بین تیم‌های متخصص مغز و اعصاب، جراحی مغز و روان‌شناسی اتخاذ می‌شود تا بهترین نتیجه با کمترین خطر حاصل گردد.

مراقبت‌های بعد از عمل جراحی مغز

پس از عمل جراحی مغز، مراقبت‌های دقیق و مناسب برای تسریع در روند بهبودی و کاهش خطر عوارض ضروری است. بیمار معمولاً برای چند روز در بیمارستان بستری می‌شود. برای روش‌های کمتر تهاجمی مانند جراحی‌های آندوسکوپی و میکروسکوپی، اقامت در بیمارستان ممکن است به یک تا دو روز محدود شود، اما در مواردی مانند کرانیوتومی باز، این زمان ممکن است به ۱۰ روز افزایش یابد.

پس از جراحی، پزشک ممکن است داروهای استروئیدی و ضدتشنج را برای کنترل تورم و جلوگیری از تشنج تجویز کند. این داروها به بهبود وضعیت بیمار کمک کرده و از بروز عوارض جلوگیری می‌کنند. همچنین، بسته به وضعیت بیمار، نیاز به توان‌بخشی عصبی وجود دارد. این توان‌بخشی می‌تواند شامل فیزیوتراپی، گفتاردرمانی و کاردرمانی باشد و به بیمار کمک می‌کند تا قدرت، تحرک و مهارت‌های ارتباطی خود را بازگرداند و توانایی انجام کارهای روزانه را بازیابد.

توجه به این مراقبت‌ها و پیروی از دستورالعمل‌های پزشک در دوره نقاهت، به بهبودی سریع‌تر و بهتر کمک می‌کند و از بروز مشکلات احتمالی بعدی جلوگیری خواهد کرد.