توضیحات آگهی
دکتر سمیرا قنبرزاده در رشت
نوع فعالیت:
دکتر سمیرا قنبرزاده در رشت
جراح–دندانپزشک
- ایمپلنت
- ارتودنسی
- بلیچینگ
- عصب کشی
- ترمیمی و زیبایی
تماس:
013-32132603
09052545033
آدرس:
رشت , چهارراه گلسار , خیابان نواب , ساختمان بنیادی , طبقه اول
توضیحات بیشتر:
دندانپزشکی از رشتههای پزشکی مرتبط با سلامت دهان و دندان است. دندانپزشک به تشخیص و درمان بیماریهای دهان و دندان میپردازد و از همین رو عنوان دهانپزشکی نیز ذکر شده است.
در صورت کاربرد کلمه دندانپزشکی به آن Dentistry و در صورتی که کل بیماری های دهان را شامل شود به آن stomatolgy می گویند.
در فرانسه؛ آرایشگران اولین افرادی بودند که به ارائه خدمات مربوط به دهان و دندان پرداختند. آنها به دو گروه عمده تقسیم میشدند؛ «آرایشگرهای ماهر و متخصص» و «آرایشگرهای عمومی».
گروه اول یا به عبارتی «آرایشگران ماهر» افرادی بودند آموزشدیده که تنوع و خدمات تخصصیشان آنها را از آرایشگرهای عمومی متمایز میساخت. دستهٔ دوم اما آرایشگرانی بودند که تنها توانایی تراشیدن ریش و کشیدن دندان را داشتند. شایانذکر است که فرانسه در سال ۱۴۰۰ فعالیتهای دندانپزشکی برای آرایشگران عمومی را ممنوع اعلام کرد و از آن به بعد این دسته از آرایشگرها تنها به خدمات آرایشگری میپرداختند.
در آلمان همانندِ فرانسه از سالهای ۱۵۳۰ الی ۱۵۷۵ تنها افرادی میتوانستند به ارائه خدمات دهان و دندان بپردازند که تألیفی در این حوزه داشته باشند. «پییر فوشار» (Pierre Fauchard) فرانسوی را بعضاً پدر یا پایهگذار دندانپزشکی مینامند. او کتابش را پیرامون نگهداری و ترمیم دندان منتشر کرد. فوشار آرایشگر و دندانپزشکی بود که در دربار پادشاهی فرانسه خدمت میکرد.در گذشته، دندانپزشکی را برابر با دندانسازی میدانستند اما امروزه دندانسازی تنها بخشی از دندانپزشکی است.
با گذشت زمان و با جدا شدن مدرسهٔ طب از دارالفنون، چند اتاق در حیاط وزارت معارف به آن اختصاص داده شد. در سال ۱۳۰۰ خورشیدی، که دکتر سیاح تحصیلات خود را در اروپا به پایان رساند، به ایران مراجعت کرد و با افرادی نظیر دکتر میلچارسکی، دکتر اشتومپ و دکتر استپانیان آشنا شد. اکثر آنها پزشکان ویژهٔ دربار بودند. در آن زمان به پیشنهاد دکتر میلچارسکی و دکتر سیاح و تصویب مسئولان وقت دستور راهاندازی مدرسهٔ دندانسازی داده شد. این مدرسه در سال تحصیلی ۱۳۰۹–۱۳۱۰ خورشیدی وابسته به مدرسهٔ عالی طب و مدیریت آن به عهدهٔ دکتر میلچارسکی و بعد به دکتر سیاح واگذار شد. در آن زمان، مدرسهٔ دندانسازی دو اتاق و یک زیرزمین داشت که امور درمانی، لابراتواری و اداری در آن انجام میگرفت.
